Mesa das Verbas

jueves, 7 de enero de 2021

PERFOMANCE DE PAULA CASCALLAR

Paula Cascallar Latorre agasallounos coa seguinte proposta estética, por medio do seu monólogo QUERER OU NON QUERER:

Imaxe de Alberto Avendaño

E o seguinte vídeo de Xermán Manuel Torres subido a youtube por Paula Cascallar:

https://youtu.be/YE8-R3GffaU

sábado, 26 de diciembre de 2020

BO NADAL E VENTUREIRO 2021!!!

- Ei, irmáns vir velo!

Di a vella berrando.

- Éche pobre como nós.

Din todos moi baixo.

- Seica baixou do ceo.

Os píos fan presaxios.

- Évos o fillo de Deus.

Anuncia un crego.

- O das pallas deitado

é o Neno que naceu?

- Si, responden os cegos

ao oír cantar os galos.

Lois do Salnés

NADAL

Naquela humilde igrexa

hai un Cristo que nos mira,

dende unha cruz de madeira

e nunha xerra baleira

alguén lle puxo unha flor.

Catro bancos, oito velas,

mil pregarias entre dentes,

oracións para os ausentes

e sobre o altar o Amor.

Nun recuncho daquel templo,

con cortiza de sobreira,

unhas palliñas da eira

e a Fe do construtor.

Xurdiu de nada unha aldea

coas súas figuras de barro,

un papel que fai de estrela,

dúas ovellas e un pastor.

O berce de bidueira,

un boi que rúmia cansado,

a mula que está ao seu lado,

dando ao curruncho calor.

Cando o día estea cumprido

e estenda a noite o seu manto,

escoitarase o "Gran Canto"

xa naceu o Redentor!

E naquela humilde igrexa,

o Cristo que esta cravado

mira a nai e mira ao Neno,

faise de novo pequeno

e pousa no berce a flor.

X.R. Quintáns

jueves, 17 de diciembre de 2020

CVI MESA DAS VERBAS - 19-12-2020 18:00

ADEMAIS COMPARTIMOS UNHA BOA NOVA:

A nosa amiga e compañeira Andrea Fernández "Nei" gañou o IX Certame de Poesía Leiras Pulpeiro, organizado polo Concello de Mondoñedo.

PARABÉNS, ANDREA!!!

👌😀

lunes, 14 de diciembre de 2020

CHRISTMAS STORY

CONTO DE NADAL

(Un conto a oito voces: Paula Cascallar, Mª José Rubianes, Mª Carmen Rivadulla, Tere Briones, Isabel Peleteiro, Augusto Guedes, Marisa Jamardo e Xermán Manuel Torres)

Unha tardiña fría, as folerpiñas tras os cristais da miña fiestra, polo camiño deserto albiscábase unha luz, como un farol ao lonxe. Seguindo o camiño do aire que sopraba, andaba un carro cargado de ananos que tocaban con enfeitizo melodías e ao sacudir da pandeireta, caeu unha estrela ao chan...

Prendendo o farol que naquela soidade moraba unha ruína. O farol, en medio do lume, iluminou unha casiña pequena, moi preto do lugar, onde vivía un pobre leñador con catro nenos pequenos que xogaban alegres coa roda dun carro moi vello... Rodaban felices pola estrada chea de neve, sen pensar se habería algo que cear esa noite tan importante; a noite de Noiteboa...!!!

Nese intre os ananiños ao ver tanta pobreza baixaron do carro con bolsas cheas de manxares doces, turróns... para que ese pequenos xunta ao seu pai puideran pasar un Nadal feliz.

Naquela casa non parecía o Nadal, polo que os ananiños foron buscar un daqueles pequenos abetos que encontraron polo camiño. Ao volver decatáronse que ao lado do chan onde caera aquela estrela había un envoltorio. Ao abrilo, estaba o Misterio: María, Xosé e o Neno Xesús entre pallas. Levárono á casa do leñador e alí comezaron a celebrar cos nenos ese Nadal.

Transcorreu a noite e ao amencer é Nadal. Os nenos puideron ver tras da xanela o bosque cuberto de neve e con ela xorden os animais que veñen a dicirlles: Bo Nadal.

Nunca esqueceran aquela noite de Nadal. Os catro irmáns miraban cos ollos abertos a través da xanela a presenza dos animais que se achegaban á casiña. Cervos, pequenos corzos e coelliños brancos que se perdían entre a neve. Carliños miraba aos seus irmáns pequenos, con palabras que quedaban enguedelladas nos ollos. Á fin berraron ao mesmo tempo, co sorriso de orella a orella. NUNCA ESQUECERÍAN AQUELA NOITE.

E á fin todos desfrutaron desta marabillosa velada chea de belidas sorpresas e lembraron as anécdotas vividas ao redor da calor da fogueira, choupando de ledicia e de gozo. Foi un Nadal repleto de amor e paz.